۱۸ آبان ۱۳۸۷
تاكسی نوشت نیست 174

مستر پریزیدنت

باید پیغام تبریك خودم را نثارتان كنم. البته من بیشتر خوشحال می شدم مك كین رییس جمهور ایالات متحده شود. چرا؟ خب حقیقتش این است كه دلیل خاصی ندارد. ما در میدل ایست از ساز مخالف خوشمان می آید. زیاد ذهن تان را درگیر چرایی مسایل این چنینی نكنید. چراكه به طور كلی، چرایی وجود ندارد.

راستی خیلی متاسف شدم كه مادربزرگ عزیزتان را از دست دادید. از صمیم قلب متاسفم. تا می توانید گریه كنید تا خالی شوید. من با این روش دفعات زیادی خالی شدم به طوری كه مجبور شدم یك ساندویچ دیگر سفارش دهم. راستی گریه تان در آخرین نطق انتخاباتی تان من را یاد گریه سید مظلوم انداخت كه او هم در آخرین نطق قبل از انتخابات دستمال كاغذی در جیبش گذاشته بود.

راستی گفتم ساندویچ و یاد این نكته افتادم كه در اول تغییراتی كه می خواهی انجام دهی، قیمت مك دونالد را پایین بیاور تا هم مك كین حالش گرفته شود و هم یكی از نمادهای امپریالیستی ورشكست شود. من خودم فكر همه جایش را كرده ام. جایگزینش را هم انتخاب كرده ام. از این همه درایت تعجب كردی؟ خب ما در میدل ایست خدای درایت هستیم. مگر نمی دانستی؟ واقعا جای تعجب دارد. ولی قابل چشمپوشی است. خب تو تازه ابتدای راه هستی ما در میدل ایست خدای تجربه هستیم. من به جای مك دونالد، فری كثیف را انتخاب كرده ام. مطمئن باش اگر در ویرجینیای جنوبی هم شعبه داشته باشد، هستند افرادی كه از جنت آباد برای خوردن ساندویچ های كثافتش به آنجا خواهند آمد. مطمئن باش بحران اقتصادی كشورت 3 ثانیه برطرف خواهد شد. ما در میدل ایست با همین روش 7000 سال است كه دوام آورده ایم.

راستی نظرت راجع به جرج مادر قحبه چیست؟ ببخشید كه كمی بی ادب شدم ولی این مردك 8 سال تمام مادر جهان را ملاقات كرد. می دانم كه فروتن از این حرف ها هستی كه درباره اش حرفی بزنی. این رفتارت به جهان پهلوان تختی می ماند. خداوند رفتگان شما را هم بیامرزد.

راستی امسال محرم منتظرت هستیم. دست منزل را بگیر و بیا اینجا. حسین جان مطمئن باش به تو و اهل منزل خوش خواهد گذشت. با هم می رویم چهارراه گلوبندك شربت مجانی می خوریم. با این كارت مشت محكمی هم به دهان یاوه گویان خواهی زد و امپریالیست جهانی واژگون خواهد شد.

                                                                                                         قربانت

                                                                                                      محمدرضا

                                                                                   راستی یادم نبود تو یك آمریكایی

                                                                                        هستی! یانكی گو هم! 

علی بابا [ ۱۴ دى ۱۳۸۷ ]

قربون ناله های دلت ، اخوی ... !


من و من [ ۱۹ آبان ۱۳۸۷ ]

همیشه هم نوشته هات خنده دار نیستند من هم انتظار خندیدن ندارم اما این یكی كاملا استعدادشو داشت كه از یه طنز تلخ قویتر از این برخوردار باشه


من و من [ ۱۸ آبان ۱۳۸۷ ]

هی نظرمو می نویسم هی پاك میكنم ادبیات مناسب برای نوشتنشو پیدا نمیكنم به زبون ساده میشه این كه خوب بود ولی به اندازه ی كافی خنده دار نبود


:
:
:
:
:
اگر تصویر نمایش داده نشده است و یا خوانا نیست، لطفا بر روی آن کلیک کنید تا عبارت جدیدی نمایش داده شود.